Helsinki deplasmanı ile beraber skor olarak baya keyifli ama oyun olarak yine baya düşündürücü ve çok ilginç bir maçı geride bıraktık.
Önce beğenmediğimiz yanları ele alırsak ve buna bir iki bahane bulmaya çalışırsak ilk olarak suni çim zeminde top kontrolünün ne denli zor olduğunu söyleyebilir ve bunun oyunumuza negatif olarak etki ettiğinden bahsedebiliriz. İlk maçta alınan rahatlatıcı skor ve Q7'nin muhteşem füzesiyle iyiden iyiye yelkenleri indirmiş bir Beşiktaş izledik maç boyunca. Öyleki gecenin yıldızları arasında kale direklerimiz ve Cenk'i en üste yazsak pek kimsenin itirazı olmaz herhalde.
Yiğidi öldürüp hakkınıda vermek lazım pek tabiki. Cenk'e ilave olarak Q7, Guti, Ernst ve özellikle Necip bu maçı kotaran isimlerdi. İsmail kardeşimiz yine kendisine verilen bir fırsatı iyi değerlendiremedi, hatta benim anlamadığım bir durgunluk, bir gerileme var bu çocukta. Özellikle Helsinki'nin ilk direkten dönen topundaki pozisyonu dikkatle izlerseniz İsmail'in adamını ne denli dikkatsizce kaçırdığını, adeta yürüdüğünü rahatlıkla gözlemleyebilirsiniz. Anlaşılan Delinho'nun daha çok öğreteceği var bu çocuga...
Futbol yıldızlarla güzel demişler, çokda doğru demisler. Q7 ve Guti'nin şu takıma kattığı ivme inşallah yeni gelecek bir transfer ile daha da pozitif yöne doğru hız almaya devam eder. Ben yinede herşeye rağmen, haftasonu oynanacak Karabük deplasmanından endişeliyim. Delinho için duygusal bir deplasman olacağı kesin, ve umarım İBB maçından sonra ayaklar yere basmaya başlamıştır.
Biz Europa League'e merhaba derken diğer Türk takımlarının son dakikalarda elenmeleri gerçekten üzücü oldu. Her ne kadar bizim hezimetlerimizde bizimle dalga geçmiş olsalarda, biz Beşiktaş'ız ve rakiplerimizde olsa onların üzüntüleri bizi sevindirmemeli diye düşünüyorum. Biz kendi başarılarımıza sevinelim yeter. Üstelik, olaya birde Spor Toto Süper Lig açısından bakıncada herkes dinlenirken -Bursa hariç- bu sezon bolca perşembe-pazartesi maçları oynayacağız. Bu da umarım bizim için ileride bir handikap olmaz.
0 comments:
Post a Comment